Voorbij aan dat wat zich toont.
Wat ligt eronder?
Wat is de onderstroom van die ogenschijnlijk kalme zee of rivier?
Wat trekt eraan mij om dichterbij te komen en te zien wat meestal onzichtbaar blijft?
Mijn hele leven ben ik gefascineerd door wat eronder ligt.
Het heeft me geholpen om geheimen te ontvouwen. Daarmee heb ik mensen geholpen de stukjes van hun leven op te pakken en te helen.
Als fotograaf voel ik me aangetrokken door onderwerpen die aan me trekken. Ik doe mijn research, graaf dieper, kijk naar beweging, wacht op de foto die gemaakt wil worden.
Maak zichtbaar wat er onder ligt en maak het ongeziene, het un-seen, gezien.
LEVEN IN EEN OORLOG VOOR 30 JAAR
Dertig jaar oorlogsgeweld tussen 1969 en 1999.
Dat is leven met een constante dreiging van dood, verminking, verlies door geweld. Dat is leven met de drama’s van een gewelddadige dood van je geliefden en het verlies van huis en have.
Dat is tegelijkertijd ook het leven dat gewoon geleefd wil worden.
Hoe kun je als persoon, als familie en als gemeenschap de herinneringen delen en het verdriet en de verwoesting onder ogen zien? Door alleen en samen te herdenken, geef je de overledene de plek die hij of zij verdient.
EEN ONVOORZIENE VERSCHUIVING
Het is januari 2020 en ik ben in Cambodja voor een laatste keer.
Alle voorbereidingen voor het uitgeven van het boek in samenwerking met Monument Books zijn klaar Evenals die voor een expositie en boekpresentatie in Meta House Gallery.
Op 28 januari 2020 werd in Cambodja de eerste Covid besmetting gemeld.
De pandemie was bezig zich te verspreiden over de wereld.
Het is 16 maart als Nederland in lockdown gaat.
Vanaf het begin heb ik met mijn camera voorzien van een 50mm lens door de lege straten van Amsterdam gezworven. Ik maak niet echt mooie foto’s van al die prachtige gebouwen zonder mensen. Ik probeer de haast griezelige stilte te vangen in de spookstad Amsterdam.
In een open veld, in een bloemenstal, in een stilleven, geschilderd of gefotografeerd, meestal schitteren bloemen in hun volle pracht.
Bloemen worden weggegooid als ze die pracht verliezen.
Ik redt bloemen van de vuilnisbak. De vorm verandert als ze verouderen en verleppen, net als bij ons mensen als we ouder worden.
Het begon met tulpen, toen de pioenrozen en gevolgd door een veelheid aan bloemen. Ik zette een tent op om macro foto’s te maken van die verouderende bloemen, nog steeds prachtig.
De chaos op het aanrecht is compleet als ik ook de kookplaat gebruik als spiegelende ondergrond.
