Als student kochten mijn vriend en ik samen een – voor ons eigenlijk veel te dure – Nikkormat met drie lenzen. We hebben er heel veel mee gefotografeerd, zwervend door Europa, de Verenigde Staten en Indonesië, maar ook gewoon bij de motor races, wandelingen over akkers en langs kale sloten. 

 

Mijn ontwikkeling tot fotograaf heb ik 40 jaar later serieus opgepakt. Heb ik hulp gevraagd, van een fotograaf, workshops en een cursus gevolgd, geëxperimenteerd met lenzen. En dan ook de aanschaf van een mooie Nikon D750 met prachtige FX lenzen. 

 

Als socioloog, coach en interim manager, ben ik altijd op zoek naar wat er zich onder de oppervlakte voordoet. 

 

Wat vraagt er om aandacht om tevoorschijn te worden gehaald? 

 

Tijdens mijn loopbaan heb ik altijd beelden gebruikt die mensen en situatie bij me opriepen. Bijvoorbeeld het beeld van een plafond dat wordt opgehouden door grote blauwe luchtballonnen. Aan welke kun je nog trekken zonder dat het hele plafond naar beneden dondert? 

 

Ook als fotograaf ben ik op zoek naar manieren om achter de schermen te kijken. Ik maak contact met de mensen die mijn aandacht trekken, wacht op het moment dat ze niet meer op hun hoede zijn voor mij met mijn camera. Zonder ooit aanwijzingen te geven voor een pose, ben ik me er altijd van bewust dat mijn aanwezigheid alleen al hun houding heeft veranderd. Ik maak daar graag gebruik van.